W.A.H. Mulder-Schalekamp / Loes van Loon

oh nee toch helemaal goed. Het is maar 1 keer verschenen wat Heeb zei. Helemaal goed.

Lieve allemaal,

Ja , het forum maakt een gigantische sprong vooruit ! Wat een mooie ontwikkeling !
Ik ben er zelf heel blij mee.
Lieve mensen , nog een oproep voor allen die nog een beetje aarzelen....
Heb je iets moois beleefd of een leuke tip of welgemeend advies....deel het met ons op dit forum !
Je kunt het zo persoonlijk maken als je zelf wilt en kunt. Wil je het liever wat oppervlakkiger houden , dan is dat ook helemaal okee.
Wellicht kunnen we elkaar steunen en helpen in deze moeilijke en soms o zo verwarrende tijd. !
Ik sta ervoor open en wil heel graag delen met anderen en ervan leren .
Een fijne, liefdevolle dag gewenst iedereen !

Ineke.

Wat fijn dat ook Heeb en Loes hier reageren ! Dankjewel jullie beiden.
Heeb geeft hier een duidelijke waarschuwing af, daar kunnen we wat mee doen !
Zoals ik onlangs in een persoonlijk bericht al mailde heb ook ik heel sterk de behoefte om mensen een handreiking te geven of zonodig te waarschuwen. Blijf gezond kritisch en nuchter. Blijf vooral met beide benen op de grond.
Neem niet alles aan voor waarheid.
Dankzij zuivere en oprecht bedoelde boeken en mensen zoals Loes en haar lieve Gids Heeb kunnen we veel informatie en zuivere wijsheden ontvangen.
Vandaar ook mijn oprechte oproep om hier met elkaar te delen. Zo kunnen we elkaar helpen om op het juiste spoor te blijven.
In mijn praktijk als Reikimaster heb ik veel mensen gezien die op een of andere manier slachtoffer zijn geworden van mensen die het niet zo nauw nemen met de waarheid en die maar wat verkondigen. Deze schade die men daardoor op kan kan lopen kan iemands leven totaal ontwrichten. Dat gun ik niemand !
Lieve loes en Heeb...jullie hulp, advies en zuivere inzichten zijn voor ons heel welkom. Ik ben jullie er zeer dankbaar voor.

liefs ,

Ineke.

Hey Muts, ik zie hier maar 1 drukje hoor.
Ok gidsen pendelen niet. Maar laat ik het dan zo stellen. Ik maak gewoon contact met mijn onderbewuste, mijn hogere zelf. En die weet meer dan mijn egootje. In ieder geval helpt het me wel verder in de zoektocht naar mezelf.

En wat ik bedoelde met Heeb die een vinger in pap heeft, dan bedoel ik niet de pendel hoor, maar dit forum, het van gedachten wisselen van gelijkgestemde zielen.

Liefs Sandra

Lieve Hebenes/Loes,

Met jouw liefhebbende reactie om ons te waarschuwen voor vermeende mediums ben ik toch blij indirect een bijna "persoonlijk" commentaar te hebben gekregen ! Volgens het medium sprak Jezus tot mij in de volgende bewoordingen :
"Weet dat je altijd beschermd bent geweest, geholpen door mij, dat ik altijd diegene was die bij je was, en nu nog steeds ben, die je helpt en dat is ook altijd wat ik gedaan heb."
Vanuit mezelf heb ik van tevoren niets over mezelf verteld of prijsgegeven !
Zo ziet men dus hoe moeilijk het is om het kaf van het koren te scheiden !
Voor wat betreft zijn tegenwoordige naam Gaya, in veel New Age kringen wordt hij Sananda genoemd. Wat heb jij hierover te zeggen ?

Veel liefs aan jullie beiden !

Priscilla.

Hey Priscilla,

Ieder heeft zo een beetje zijn eigen zienswijze. Zo ook schrijvers en mediums. Er bestaan zoveel spirituele boeken, en bijna iedereen heeft een andere visie.
Door mijn onzekerheid en onwetendheid liet ik me meeslepen met alles wat ik las. Soms voelde het gewoon niet juist aan, en ipv het los te laten, liet ik me erdoor ontmoedigen.
Dus nu volg ik wel mijn gevoel. Ben echt geen medium, heb zelfs geen mediamieke gevoeligheid. Het enige wat ik wel voel is een soort van tinteling tussen derde oog en kruin, wat voor mezelf een bevestiging is van contact met mijn gids. Wie die gids is, of het nu een man of vrouw is, dat blijft gelijk. Wat belangrijk is, is dat het degene is die me onvoorwaardelijk lief heeft en het beste met me voorheeft.
En dat dit gevoel wat ik als bevestiging ervaar juist is, daar heb ik al meer dan 1 keer de bewijzen van gekregen.

Groetjes Sandra

Ik denk dat er uiteindelijk niets is waar we ons zorgen over hoeven maken, alles komt goed alleen duurt het misschien voor de een wat langer dan bij de ander. Als ik de boeken van Hebenes en Loes lees dan vind ik daar ook veelal positiviteit uit komen, en maak ik me vreemd genoeg nergens meer druk om. Ook bij grote tegenslagen in mijn leven, voel ik me na het lezen van zo een boek weer prima.

Ik denk dat Mediums net als artsen en leraren ook gewoon allemaal een ander karakter hebben en soms een wat andere zienswijze. In grote lijnen waarschijnlijk hetzelfde, maar er zullen vast nuances inzitten.
En dan is het denk ik ook gewoon zo dat het een ons meer trekt dan het andere. Wat niet wil zeggen dat de ene veel beter is dan de ander. Maar het ene Medium zal je ook veel beter liggen dan het andere Medium.
En soms al alleen door onze eigen manier van luisteren en horen, nemen we het van de een beter op dan de ander. En kan soms zelf dezelfde boodschap door ons ook anders opgevat worden.

Ik was in ieder geval weer reuze blij met mijn boodschap vorige week woensdag in Schagen, dus heel erg bedankt Hebenes en Loes.

Groet Marloes

Lieve Sandra, Ineke en alle anderen,

Leuk Sandra, dat je in je bericht van 21/2 ook wat meer over jezelf hebt verteld. Ja, medium Jozef Rulof, met Gids ALCAR, heeft ook veel bijgedragen tot het verspreiden van de boodschap dat er leven na "de dood" is. In Een Blik in het Hiernamaals spreekt Alcar ook over het begrip reîncarnatie en legt deze kwestie uit aan zijn pupil André (Jozef Rulof).
Je zou graag meer tastbare bewijzen willen hebben, zeg je.

Op YouTube zijn er 2 opzienbarende gevallen over reîncarnatie te zien:
1. De 11-jarige James Leininger die zich herinnert een verongelukte 2de W.O.-piloot te zijn geweest (site: James Leininger-James Huston).
2. Cameron, een Schots jongetje dat zich een vorig leven herinnert op een klein eilandje, waar niemand van zijn familie tot dan toe ooit van gehoord had ( site: Reîncarnatie, het verhaal van een Schots jongetje-Compleet NL Sub.)
Wat betreft het onderwerp Engelen heb ik in een bericht aan Ineke gesproken over de edelstenen die een Engel in de tuin van een pastor deponeert (site: Miraculous Gems in Idaho Church 1 en 2 ).

Een soortgelijk geval heeft plaatsgevonden in een klein kerkje in Porto Rico, waar behalve edelstenen, sprake is van naar mirre ruikende olie die uit de Bijbel en langs de muren en het plafond druipt ! Een levensgrote Engel heeft daar zelfs zijn voetstappen achtergelaten (site: Gemstones and Gold Dust supernatural signs and wonders).
TASTBAARDER kan het niet, wat vind jij ?

En Ineke, heb je ondertussen de Engelen/Edelstenen-site bekeken en wat is je reactie hierop ?

Veel liefs,

Priscilla.

Hoi Priscilla,

Ik ben heel blij met je reactie en tips. Zo..dat lijkt me bijzonder , de filmpjes op youtube! Momenteel ben ik samen met mijn man Toon erg druk om ons huis op te knappen. Dat wil zeggen : HIJ is momenteel druk, mijn werk komt daarna . Ha ha. Ik ben druk met hem van koffie te voorzien !
In het weekend ga ik er eens op mijn gemak voor zitten om de verschillende sites eens te bekijken.
Ja, er gebeuren wonderbaarlijke dingen in de wereld, die wij soms niet allemaal kunnen bevatten. En wij mensen willen maar al te graag overal grip op krijgen. Nou, in sommigen zaken mag dat gewoon niet en mogen wij het mooie, vaak indrukwekkende , ontroerd over ons heen laten komen en ervan genieten !
Je mag me, wanneer je dat prettig vindt, ook persoonlijk mailen hoor !
Dat mogen anderen, die de behoefte hebben, ook doen
Mijn email adres is : antineke@hetnet.nl

Liefs en een fijne, liefdevolle dag gewenst iedereen,

Ineke.

Vraagje,

Daar we hier toch constant over en het weer aan het kletsen zijn. Zou ik willen voorstellen om eventueel samen op messenger te chatten of via facebook. Jullie kunnen me vinden op Facebook onder Sandra Verslype. Er staat Albir Spanje, klopt, want ik woon in Spanje. Of via mail, dat is sverslype@hotmail.es. Deze is direct verbonden met messenger.

Groetjes, ik hoor het wel

Dag lieve allemaal,

Het bevalt me hier prima op deze site ! Informatie uitwisselen, tips geven, "luisteren naar" mensen met verschillende meningen, en vooral de aanwezigheid van Loes en Hebenes die van tijd tot tijd van zich laten horen en ons van bepaalde zaken op de hoogte brengen. De raad van Hebenes met betrekking tot de castratie-kwestie van dieren bijvoorbeeld was een nieuw gezichtspunt voor miij !

Liefs,

Priscilla.

lieve allemaaal,

Vanmiddag heb ik het slechte nieuws gehoord over Prins Friso.
Het is verschrikkelijk wat hem is overkomen. Dat zou ik ook bij ieder ander vinden die dit overkomt !
Toen ik hoorde dat hij 50 minuten lang is gereanimeerd werd ik een beetje misselijk....
Vroeger heb ik in de zorgsector gewerkt en ik heb het nog nooit meegemaakt dat iemand zo lang is gereanimeerd.
Bij mij komt nu heel sterk naar boven...is dit niet wel heel erg lang volgehouden en ten koste van wat.
Natuurlijk...artsen zijn er op gericht om te proberen een mens in leven te houden, maar tot hoever mag je gaan.
Hoe moeilijk en verdrietig het ook zal zijn , het klinkt misschien ook bizar, maar mogen wij ook de natuur haar gang laten gaan ? Mogen wij , soms, het overgaan van een persoon "gewoon " toelaten ?
Ik heb hierbij het afschuwelijke gevoel of de Kosmos is tegengewerkt.
Wat vinden jullie hiervan ?

Ik wens iedereen een liefdevol weekend toe !

Liefs,

Ineke.

Je hebt gelijk priscilla, we kunnen beter hier blijven schrijven. Was zomaar even iets dat in me opkwam.

Heb net zitten kijken op rtl 4 naar het mysterie van de kristallen schedels. Ben echt eens benieuwd wat 2012 ons gaat brengen.

Zelf ben ik ook heel erg geintrigeerd door Atlantis, en heb ooit in een regressie een ervaring gehad ermee.

Wil dit gerust eens delen met jullie als jullie willen.

Groetjes Sandra

hallo lieve mensen, geen toeval, nul niks, dat ik hier zonet ben beland... ook ik zou graag via mail een eenvoudige vraag stellen aan Loes persoonlijk. Het is echt niet veel, geen ellenlange vraag maar voor mij o zo belangrijk dat ik het zou kunnen gedaan krijgen dat mijn vraag bij haar terecht komt. Ik geef hier mijn mail adres door in de liefdevolle, niet eisende Wink

hoop dat ze me haar mailadres stuurt. Loes ? Please ? Hartegroet aan alle enthousiaste lichtwerkers hier <3 kiekeboee@hotmail.com , en mijn naam is Anja

Ik heb een vraag over ziekte voor mezelf.
Is het zo dat we ons hele leven een ziekte met ons meedragen omdat we ervoor gekozen hebben en het dus uit moeten werken, en dit ook ons hele leven zo blijft. Of kan het ook zo zijn dat we genezen omdat we een bepaalde les hebben afgerond in ons leven?
Ik vraag me af waarom ik ziek blijf en het soms alleen maar erger wordt en bij me blijft hangen. Kan het zijn dat ik bepaalde lessen niet begrijp en dat er daarom niks verandert. Of is het gewoon zo dat ik het gekozen heb en het daarom niet verdwijnt.

Lieve groet Marloes

Hoi Marloes,

Tjee, dat vind ik een hele moeilijke vraag. Daar zou Hebenes het juiste antwoord op weten.
Ik ken je niet persoonlijk, dus dan is het nog lastiger.
Ik denk dat zeker meespeelt, wie je bent , wat voor ziekte het is. Komt het meer in je familie voor ?
Ik kan alleen maar mailen wat het eerst bij me opkomt.
Zelf heb ik ook een kwetsbare gezondheid, dus ik snap je vraag wel.
Ik heb de vraag voor mijzelf echter losgelaten. In mijn beleving is het veel zinniger om proberen , als je dan toch ziek bent, en beperkingen hebt, om dat zoveel mogelijk te accepteren. Proberen om het "los te laten ". Dat klinkt gemakkelijker dan het is.
Nu steek je al w.s. al je energie in het zoeken naar een antwoord op die ene vraag. Daar kun je behoorlijk moe van worden. Vaak krijg je ook geen antwoord.
Wanneer je je energie niet meer steekt in die ene vraag, dan hou je energie over om ergens anders aan te besteden. Wanneer je je ziekt kunt accepteren, dan hou je ook die energie over.
Wanneer je kunt "loslaten "en het accepteert , ontstaat er op een gegeven moment ruimte van binnen , die je ook weer met iets plezierigers kunt vullen.
In mijn praktijk als Reikimaster heb ik heel veel mensen gezien die vochten met hun ziekte. Wanneer je het als een' maatje " kunt zien , vecht je er niet meer mee, maar krijg je een positieve band met je ziekte.
Om een voorbeeld te noemen. er is iemand die bijv. door ziekte of pijn maar 100 meter kan lopen. Door niet langer er tegen te vechten, hou je meer energie over en dan blijkt "ineens "dat deze persoon af en toe 200 meter kan lopen.
Positieve gedachten zijn krachten en daar kun je je ziekte in positieve zin mee beinvloeden.
Daarbij komt natuurlijk ook dat geen een persoon hetzelfde is, de een draagt een ziekte makkelijker dan een ander.
Vooral ook van jezelf houden zoals je bent vind ik ook heel belangrijk. Goed voor jezelf zorgen en lief zijn voor jezelf, dat mag ook.
En natuurlijk is ook geen dag hetzelfde, de ene dag valt zwaarder dan de andere. Dat heeft iedereen.
Zoek de juiste hulp, iemand waar je je prettig en vertrouwd bij voelt. Probeer mondig te zijn, zeker in de medische wereld !
Ik ben geen arts of therapeut, dus echt antwoorden kan ik je niet.
Maar misschien heb je toch wel iets aan dez algemene tips ?

Veel sterkte en liefs,

Ineke.

Lieve Marloes,

Natuurlijk is de mening van een Gids als HEBENES hier het best op z'n plaats, maar misschien kan ik je met deze woorden moed inspreken of troost bieden.
De reden dat ik op jouw berichtje reageer, is dat ik "toevallig" hoorde over het echtpaar Charles en Frances Hunter. Ze hebben het merendeel van hun leven op zieke mensen WONDEREN verricht uit naam van JEZUS.
Ze hebben ledematen laten aangroeien, organen vervangen, gehandicapte mensen laten zien, horen en lopen, tumoren weggehaald en demonen uitgebannen !
Op site: Charles and Frances Hunter, How to heal the sick, vertellen ze over hun ervaringen.
Daarin zegt Frances dat ze ook niet weet, waarom NIET IEDEREEN geheeld wordt. Ze had het gevoel dat sommige gevallen dienden om dat soort wonderen te laten gebeuren!
Heeft het met GELOOF te maken of moet er KARMA uitgewerkt worden?

Allebei zijn ze echter van mening dat IEDEREEN in staat is genezingen te verrichten.
Het is een vaststaand feit dat men nooit te lang OVER een probleem zou moeten praten, want het schijnt dat zo'n probleem met energie wordt gevoed, dus groter wordt !
Men dient TEGEN het probleem te praten en wel zo, dat men de ziekte BEVEELT het lichaam te verlaten !
Daarbij moet men het VOLSTE VERTROUWEN hebben en ervan OVERTUIGD zijn dàt het gebeurt !
Makkelijker gezegd dan gedaan, hè ?

Mama had borstkanker, wij hebben voor haar gebeden, ze heeft 5 jaar langer mogen leven, maar vorig jaar 'heeft het toch zo moeten zijn '.
De mens wikt en GOD beschikt. Alles is in GOD's hand en als HIJ ALLES kan genezen, waarom zouden wij ons dan nog druk maken ? HIJ weet wat "GOED" voor ons is.
Het enige wat wij moèten doen is VERTROUWEN dàt het goed komt !

Lieverd, ik bid voor je en ik weet zeker dat anderen van dit forum dat ook voor je willen doen. Wat zeg ik ? Ik GELOOF in je genezing, maar je moet het zèlf ook willen ! EENDRACHT MAAKT MACHT .........

Liefs,

Priscilla.

Lieve Ineke,

Natuurlijk bid ik ook voor jou !

Liefs,

Priscilla.

Lieve Ineke en Priscilla.

Heel erg bedankt voor jullie schrijvens! Ik vind het fijn dat jullie gereageerd hebben! Ik ben doorgaans heel erg positief, maar soms vind ik het allemaal maar een lastige toestand. Ik heb vele boeken gelezen over ziekte en gezondheid maar wat is dan de sleutel denk ik. Als ik gewoon door probeer te gaan dan ga ik weer over mijn grenzen heen en lig ik uiteindelijk gestrekt.
Ik ben niet iemand die snel aandacht vraagt, en als je dat niet doet, ik heb een ziekte waar je niet heel snel bij ziet, dan krijg je uiteindelijk helemaal geen hulp want iedereen denkt dan het zal allemaal wel goed zijn. Positief zijn is veelal goed maar zorgt er ook weer voor dat je in je ziekte vaak alleen maar meer eenzaam bent.
Ik vind de boeken van jezelf healen en positief zijn heel erg mooi, maar ben dan tegelijkertijd weer bang dat ik met dingen bezig ben, die helemaal niet realistisch zijn. Soms heb ik dan weer het idee dat medicijnen niet goed zijn, omdat het chemisch spul is, maar als ik dan enkel maar natuurproducten probeer dan gaat het niet goed.

Voor mezelf vind ik het niet zo een ramp dat ik ziek ben, ik zal dragen wat ik krijg. Maar voor mijn kinderen vind ik het niet geweldig.
En ik vind ook dat als ik in dit leven gekozen heb ziek te zijn en mijn lessen uit te werken, ik gewoon ook lekker ziek behoor te zijn en dat niet verandert moet worden. Maar wat als mijn les moet zijn mezelf te healen en ik doe het niet, dat lijkt me dan ook niet zo leuk,

Nogmaals bedankt voor jullie antwoorden, ik heb er wat aan.

Liefs Marloes

Hoi Priscilla en alle anderen,

Lieve Priscilla, ik waardeer het heel erg dat je zo met Marloes en mij begaan bent, dat je voor ons wilt bidden.
Wat betreft Charles en Frances Hunter....ik ben heel huiverig voor mensen als deze twee personen, die zulke uitspraken doen.
Deze beide personen komen uit Amerika.
Amerika is een land van uitersten, zeker in dit opzicht !
Laten wij proberen om met beide benen op de grond te blijven en om onszelf niet in van alles en nog wat te laten meeslepen.
Als het werkelijk zo zou zijn wat deze mensen "verkondigen "dan zou niemand op de wereld nog ziek zijn ! Helaas is dat niet zo.
Een gepaste waarschuwing is hier op zijn plaats naar mijn gevoel.
Ik ga er zeker niet in mee.

Liefs,

Ineke.

Ik vind het ook heel erg lief dat de mensen hier zo begaan zijn.

Als niemand ziek zou zijn dan zouden er heel veel andere situaties bij moeten komen waarbij we onze levenslessen kunnen leren en ons karma kunnen inlossen. Hoewel ziekte soms vervelend is, is het denk ik wel zo dat je er heel veel van leert en uit kunt halen. Als we opeens genezen dan is het het misschien zo dat we onze lessen niet leren.
maar soms zijn mensen misschien weer ziek door verkeerde denkpatronen en bepaalde andere ervaringen. Ik pieker me soms suf waarom het bij mij dan zo zou zijn, maar dat moet ik waarschijnlijk niet doen...
Natuurlijke geneeswijzen trekken me enorm, en soms denk ik dat het goed komt als ik maar geloof, maar in de praktijk lijkt het niet zo te werken, misschien geloof ik niet genoeg. Medicijnen staan me soms tegen, maar soms denk ik dan weer artsen worden vast ook aangestuurd door goede gidsen, de medicatie is niet altijd slecht maar soms ook nodig. Zolang ik een arts heb die eerlijk is over mijn doseringen en me niet meer probeert te geven, zal het vast ook allemaal wel goed zijn.

Lieve Marloes, ik deel in verband met je vraag mijn eigen ervaring met ziekte. Ik denk echter niet dat er een algemene regel is, dus neem eruit wat je aanspreekt, en laat de rest maar dobberen...
Ik kreeg vier jaar geleden een diagnose met als commentaar van de professor : het goeie nieuws is dat je niet doodgaat, het slechte nieuws is dat je hier nooit van kan genezen. Ik viel bijna van mijn stoeltje. De diagnose was cvs en fibromyalgie. van een gewoon gezonde moeder was ik op een jaar tijd veranderd in een decorstuk van mijn eigen woonkamer. Ik herinner me weinig van het eerste jaar, ik sliep of lag te huilen van pijn, een van de twee. Er waren nauwelijks gedachten, redeneringen meer mogelijk. Toch is er vanaf dag 1 één ding in mijn hersenen en mijn wezen heel duidelijk aan de oppervlakte gebleven : IK genees gewoon MEZELF, en wel zo dat ik gezonder word dan ik ooit eerder ben geweest in dit leven ! Gaandeweg begon ik zelfs een 'pad' te zien, en structuur. Ik wist bijvoorbeeld : eerst moet ik nu accepteren dat ik nu niets meer kan, dan leren dat het mag om 'alleen' voor mezelf te zorgen en mezelf te verwennen met quality dingen als een lang bad, dan moet ik leren ontspannen,breken met situaties die voor mij negativiteit brengen,ademhalingstechnieken leren, mijn lichaamsgewicht onder controle krijgen, mijn lichaam voeden met exact dat wat het nodig heeft, mijn mind onder controle krijgen, mediteren , aarden (mindfulnesstraining), en tenslotte zou ik mijn ganse huis schilderen en gezellig maken, eindelijk. Ik geloof dat dat zo'n beetje het plan was, heel kort door de bocht. Na drie jaar was het al wat, maar nog steeds was ik niet genezen. Ik zag het na al mijn inspanningen niet meer zitten, heel even maar , en ik heb toen een wanhoopskreet het universum ingestuurd om U tegen te zeggen, volgens mij galmt hij nog steeds ergens na Smile

Ik kreeg door dat ik in april 2011 genezen zou zijn, en ik was vol vertrouwen (heb wel beetje last van helderziendheid, geef ik toe) en verkondigde het te pas en te onpas aan iedereen, zo blij was ik. Ik vrees dat mijn bredere omgeving toen pas ècht dacht dat het niet meer goedkwam in mijn bovenkamer. Het werd april, half april, 20 april, ik werd niet eens onzeker, heel rustig wachtte ik af. Op 23 april ging ik met mijn gezin een midweek naar Borger, waar ik genooot van de hunebedden en de prachtige natuur. En nu komt het : die nacht kreeg ik bezoek van Arcturians, die in mijn hartcentrum een soort wiel inplantten, en die me een waanzinnige liefdevolle beleving van wel een half uur bezorgden. Ik treed niet in detail omdat ik het geheel momenteel verwerk in een boek en de juiste woorden zijn nog niet 'geland', zo mooi was het. De daaropvolgende maand zweeg ik echter, tegen iedereen behalve mijn gezin. het ging steeds slechter en slechter met me, ik was opnieuw zo uitgedoofd als in het begin van mijn ziekte, en ik hoorde telkens hetzelfde, wekenlang : de donkere nacht van de ziel. knetter werd ik ervan. op een bepaald moment heb ik tegen mijn man gezegd : nu is het contact met mijn gidsen en de engelen ook nog afgesneden, dat is het laatste wat ik nog had en nooit verloren heb ; op deze manier leef ik niet meer, maar ben ik dood. die schrok zich te pletter, had me nog nooit zo gezien. ik geloof dat ik toen 48 uren gehuild heb of zo. in elk geval, ik zag geen hand meer voor ogen want ze zaten compleet dicht. En in die overgave van 'het zij zo, kom me maar halen', kreeg ik opnieuw een boodschap : je bent vier weken gegaan door de nacht van de ziel, het allerlaatste negatieve is daarbij uit je wezen en je aura en dit en vele vorige levens weggeblazen ... vanaf nu zullen alle lichaamscellen zich vernieuwen, en zodra elke cel in je lichaam vernieuwd is, zal je geen enkel spoor meer dragen van je ziekte en zul je eindelijk genezen zijn. Zo is het ook gegaan, en geen arts of psycholoog die er iets van begrijpt. Ik ben nu bijna een jaar stabiel en heel veel fitter, rustiger, gelukkiger, wijzer, gezonder dan ooit ervoor. Morgen begin ik mijn woonkamer te schilderen in gezellig taupe, en over twee weekjes ga ik opnieuw aan de slag in mijn job, waarvan iedereen voorspeld had dat dat me noooit meer zou lukken. Marloes, als je luistert naar jouw ziel, jouw leiding, meid, dan kan er voor jou heel veel duidelijk worden. Goed filteren daarbij helpt "wat is wens, wat is waarheid, wat is eerlijk, wat niet, wat is angst, wat is liefde?" Ik wens je alle moois, alle goeds, en ik groet je vanuit mijn hart. Anja

Lieve Allemaal,

Wat een GEWELDIGE ervaring, Anja ! Hoewel je eerst wel door een hel bent gegaan, is de zege die je nu behaald hebt des te groter ! Heerlijk om zulke verhalen te horen en waar de positiviteit van afstraalt ! Ik ben zô blij met en voor jou ! Fantastisch, vrouwtje !

Hier wil ik ook even inhaken op jouw opmerking, Ineke: "..als het werkelijk zo zou zijn, dan zou niemand op de wereld nog ziek zijn !" , zou dat niet heerlijk zijn en is dat niet wat iedereen ambieert ?
Ik persoonlijk ben het met hun eens dat ziek-zijn geen natuurlijke staat is en dat we eigenlijk allemaal in een perfekte staat BEHOREN te zijn en DAT WE DAARNAAR MOETEN STREVEN ! Dat we er ALLES aan moeten doen om uit deze "gebrekkige staat", wat ziekte eigenlijk is, te komen om HEEL te worden.

Wat Charles en Frances Hunter betreft, ze hebben altijd het beste met de mensen voorgehad getuige hun zeer bewogen leven in dienst van hun naasten, dat ik me ook zeer "positief" voel met wat ze zeggen.

Veel liefs aan jullie allen,

Priscilla.

Bedankt voor je schrijven Anja, wat een heftig en uiteindelijk mooi verhaal.
Ik weet ook eigenlijk niet hoe belangrijk genezing voor me is, dat klinkt misschien heel gek. Maar ik vind gezondheid eigenlijk niet eens het belangrijkste in mijn leven. Soms zeggen collegas wel eens tegen me, onbegrijpelijk dat je altijd zo vrolijk bent en dan zeg ik altijd maar, ik ben liever ziek dan dat ik net als jouw geen gelukkig huwelijk heb, mijn kinderen niet kan zien, of onvrede in mijn hoofd heb.
Als je elke dag pijn hebt dan is het waarschijnlijk wel anders, maar ik heb niet elke keer pijn, ik kan alleen minder dan andere mensen.
Maar eingelijk heeft me dat veel meer mogelijkheden gegeven uiteindelijk. Ik kan niet meer sporten, ik kan niet meer stappen met vriendinnen, ik moet niet te laat naar bed gaan, ik moet veel rusten op de dag, soms krijg ik even weinig lucht wat me dan ook weer veel meer dankbaar maakt als ik veel adem heb. Maar wat is dit alles eigenlijk vraag ik me af? Ik ben er doordat ik dingen niet meer kan achter gekomen dat het draait om de kracht in je geest, en het vertrouwen in die Gidsen die ook vast bij me zijn. Soms voel ik heel duidelijk iemand bij me, en dan denk ik, zie je wel ik ben niet alleen. Ik zit alleen in de school van het leven. En als ik eerlijk ben zou ik die ziekte geen eens in willen ruilen voor het feit waar ik nu sta. Ik heb zoveel geleerd van het niet alles kunnen. Het heeft me doen beseffen dat geluk niet altijd in gezond zijn zit, maar meer in de kracht van je geest.

Ik hoop dat ik niet vroeg kom te overlijden om zo lang mogelijk mijn kinderen in alles te steunen. Maar helemaal genezen hoeft ook niet in dit leven. Want om nu te zeggen dat ik gelukkiger was toen ik gezonder was, nee dat ook niet.
Maar het is ook meer dat ik geen doelen mis wil lopen en lessen, dat ik straks boven kom en ze zeggen, ja hallo jij zou jezelf toch healen?
En dat ik tijd heb zitten verdoen door daar niets mee te doen.

Maar misschien is dat ook het punt dat het niet op nummer 1 staat voor mij en ik niet het gevoel heb er alles aan te moeten doen.

Want ik vraag me dan ook af als ik genees dan kan het zijn dat allerlei lessen in duigen vallen en niet alleen voor mij. Mijn moeder haar lessen zitten er misschien wel in verweven en die van mijn kinderen en mijn man, die van mijn artsen en die van mijn vriendinnen en collegas. Als ik dat stop dan gaan hun lessen misschien ook verloren. ik ga er ook wel vanuit dat als het niet de bedoeling is dat je geneest dat ook niet gebeurt.
Bij jouw hoorde het dan misschien wel bij je levensplan Anja.

Soms als ik het in mijn zelf probeer te vragen aan mijn Gids, ik weet niet of ik echt contact heb, maar soms lijkt het wel of er een antwoord komt, dan lijkt het wel of er gezegd wordt, dat het ziekzijn een doel heeft, en dat ik me geen zorgen hoef te maken, het heeft gewoon een reden.
Maar soms denk ik dan ook weer, begrijp ik dit wel goed.

xxx Marloes

Jullie zetten me wel aan het denken hoor... Maar dat geeft niet.
Want wat ik me dan afvraag over Charles en Frances Hunter, het is een mooi iets om mensen te genezen, maar hoe zit het dan volgens hun met onze levensplanningen en lessen? We zijn allen op weg naar de vervolmaking en soms kan dat niet zonder ziekte en zeer. Ook al lijkt dat misschien hard, uiteindelijk is het toch liefde om een ander een ziekte te laten beleven en alle lessen ten volle aan te bieden. Ik geloof ook wel dat we uiteindelijk onze ziektejasjes uit zullen doen en dan gewoon echt onszelf zijn in het licht, maar voor mij is iemand die ziek is net zo heel als iemand die niet ziek is. Wat is prefectie denk ik dan? Ik zie soms meer perfectie bij mensen die wat mankeren dan mensen die niets mankeren. het is wat je licht uitstraalt en niet wat je buitenkant vormgeeft.
De zin van de Hunters over dat we allemaal in perfecte staat behoren te zijn, en daarna moeten streven is al niet een zin die echt bij mij past. Maar dat is meer persoonlijk denk ik.
Ik vind dat we moeten streven naar het geluksgevoel in ons hart, en of dat nu met 1 been is of met twee, in een rolstoel of zonder rolstoel. Er is niemand minder perfect.

Maar mijn grote vraag is eigenlijk, hoe kijken hun dan aan tegen onze levens, onze groei, als alles al opgelost wordt

hoi Marloes, ik heb het idee dat er absoluut geen regel bestaat, en wanneer mensen zeggen 'je moet dit' of 'je hoort zus of zo te zijn', dan laat ik al los omdat het niet mijn vibratie is, denk ik. Waar ik wel heilig van overtuigd ben, Marloes, is dit : als jij er zo zit over te wikken en te wegen, als jij zo verantwoordelijk wil zijn met je gekozen lessen, dan ben ik er zeker van dat jij ze zal leren zoals gepland. Iemand die zijn lessen ontloopt of graag zou ontlopen, die vertoont niet zoveel verantwoordelijkheidszin en stelt zijn geweten niet in vraag. Ik zie dat jij al heel veel lessen hebt getrokken uit je huidig ziek zijn. Let wel : dingen veranderen, dat is heel normaal, alles verandert altijd. zo kan het gebeuren dat mensen de gekozen lessen geleerd hebben, bepaalde ziektesymptomen ontgroeid zijn, maar toch blijven hangen in oude patronen, terwijl dit niet meer nodig is. Dat heeft misschien te maken m.i. met een armoedebewustzijn ... je kan jezelf de wereld gunnen , of je kan jezelf niks gunnen, en alles daartussen. Je hoort me niet zeggen dat het bij jou het een of het ander is, maar wel dat het in het algemeen voorkomt... Waarom zou jij moeten kiezen tussen een slecht huwelijk of ziek zijn of onvrede in jezelf? misschien kan je wel ALLES van het goede hebben, waarom niet ? Waarom zou jij dat niet kunnen hebben?? ik probeer maar te triggeren, met enkel goede bedoelingen. Als je bovenstaande gezwets vindt, dan is het dat ook , afgesproken? veel liefs, Anja

Hoi Anja

Bedankt voor je schrijven.
Nehoor ik vindt je schrijven geen gezwets, ik moet alleen een even nadenken hoe het dan bij mij zou kunnen zitten. Misschien heb ik mijn lessen nog lang niet geleerd maar al zou dat wel zo zijn en ik zou bepaalde ziektesypmtomen ontgroeid zijn. Hoe zou zich dat dan aandienen, als ik mezelf in die positie blijf plaatsen? Het is niet dat ik mezelf niets gun, maar ik pas me denk ik makkelijk aan, en ben tevreden met wat er komt. Ik bedoel niet zozeer dat ik moet kiezen tussen dingen, maar meer dat ik denk wat valt er nu te klagen, er zijn wel ergere dingen dus ga door en piep niet zo. Ik ben niet iemand die zegt nu moeten die klachten maar eens stoppen want ik verdien het gezond te zijn. Want ik denk dat ik er geen zeggenschap in heb. Ik gun het mezelf wel gezond te zijn, maar misschien blijf ik toch door een bepaalde denkwijze in die klachten hangen. Niet dat ik me een slachtoffer voel of me zo opstel, want daar heb ik juist ook weer problemen mee.
Soms lijkt het ook net of dat een les moet zijn, ik kan soms bijna niet om aandacht vragen, niet dat ik het mezelf niet gun, dat wel, maar toch lukt het me moeilijk. Het lijkt net of ze soms zoiets hebben van we geven jouw een ziekte die niet snel zichtbaar is, en niet heel bekend en dan moet je wel schreeuwen om aandacht. En dan nog doe ik het niet...
Misschien heeft het dan toch wel te maken met wat jij noemt dat armoedebewustzijn.

Maar als ik dan aan die Charles en Frances Hunter denk, dan denk ik dat ze inderdaad sommigen kunnen genezen maar ik denk niet iedereen. Het zal misschien helemaal afhankelijk zijn van op welk moment je ergens komt.

Hallo Loes
Ik ben al een tijdje op zoek naar je, heb al je boeken gelezen, geweldig, nu kwam ik dit forum tegen en ik las dat je zelf reageert.
Ikzelf worstel met een aantal dingen en ik hoop dat ik een consult mag ontvangen als je tijd hebt.
Misschien dat je mij ook wilt mailen ?

Liefs Lida
amlkoning@gmail.com

Over ziekte gesproken.....
Mijn man Toon ligt onverwachts in het ziekenhuis.
Heel hoge koorts en men weet nog niet wat hij mankeert. Verder heeft hij totaal geen klachten.Hij is 62 en het is de eerste keer dat hij ziek is, mankeert nooit wat.
Vreemd in huis, zonder mijn maatje.
Ik volg het forum wel en volg dus jullie berichten.
Tjee...wat een moeilijk onderwerp is dat ...ziek of niet ?
Ik weet alleen dat wat Hebenes ons via Loes laat weten.
In wezen zijn we allemaal volmaakt, ziek of niet, gehandicapt of niet.
Voor Marloes, ik ben het helemaal eens met wat Anja je schrijft...je bent zo zorgzaam bezig met je lessen...voel je niet bezwaard of onmachtig, het zit wel goed bij jou !
VGerder staat mijn hoofd er nu niet naar om inhoudelijk te reageren op de bericdhten of er diep over na te denken. Ik wil alleen laten weten dat ik de ontwikkeling op het forum heel fijn vind.
Ik wens iedereen een hele fijne en liefdevolle dag toe !
Aan degenen die het niet makkelijk hebben wil ik graag toewensen dat zij elke dag een lichtpuntje mogen zien, kracht, troost en bemoediging mogen vinden !

Alle liefs van Ineke.

Dag lieve Ineke,

Wat erg van je man, temeer omdat hij nooit wat mankeerde ! Ik wens je heel veel sterkte nu en ik hoop dat hij gauw weer bij je thuis is !
Ik bid voor jullie !

Veel liefs, Priscilla.